Ten dode opgeschreven of springlevend?
Kortgeleden waren er vrienden bij ons waarvan de ene helft ons raadde niet verder meer te investeren in dit dorp. Het zou weldra een stille dood sterven. Nou hadden wij ons landgoedje al niet als investering gekocht. Iedereen weet toch dat huizen, als je alles analyseert een emotionele aankoop zijn en aangezien wij ook maar eenvoudige stervelingen zijn, was dat bij ons ook zo. Het was gewoon een mooi, sfeervol vakantiehuis op een mooi, sfeervol en vooral rustig plekje. Dat we er nu veel langer zitten dan een vakantie en misschien nog wel langer in het verschiet, dat is de goede ervaring zullen we zeggen, of het voortschrijdend inzicht over hoe ons leven er ook uit kan zien.
Toch kan de vriend best gelijk hebben. Tot nu toe sterven er meer dorpsgenoten dan dat er geboren worden, begrafenissen hadden we al vaak, doopfeesten nog nooit. Een jaar of tien geleden woonden er in ons dorp nog 350 mensen, bij de laatste telling nog maar 185. Wat er dan binnen die 185 valt weet ik niet precies, waarschijnlijk alle inwoners die ook daadwerkelijk op het Nagyvejkese adres geregistreerd staan met een verblijfsvergunning in Hongarije. Wij horen er dus wel bij, maar niet alle vakantiehuizen in handen van buitenlanders zullen meegeteld worden. Jaren geleden had Nagyvejke nog een eigen schooltje, het huis schuin onder ons, logisch, kerk, pastorie en school hoorden bij elkaar. Dat schooltje is nu woonhuis en wordt bewoond door de onderwijzeres van de school 1 dorp verder, haar 3 honden en 5 katten. De kroeg is recentelijk overleden, die hebben wij nog meegemaakt, en de mannen uit het dorp die hun dag al beginnen met een biertje en een Palinka, kopen deze nu bij het enig overgebleven winkeltje van Irena en gaan dan achter het winkeltje uit de wind hun gekochte waar nuttigen, waarbij ze goed zicht hebben op alles wat voorbij komt, net als vroeger vanuit de kroeg.
Als je even snel en oppervlakkig kijkt en de normen van "thuis" aanlegt, zou je kunnen denken dat het dorp in een terminale fase verkeert.
En toch staat daar het een en ander tegenover.
Onze buurman heeft een bedrijf in de buurt van Budapest en is slechts een paar dagen per week in ons dorp. Het gaat hem goed en hij is ondernemend en begin dit jaar is hij gestart met de ontwikkeling van een visvijver aan het eind van het dorp. We lopen er regelmatig met CF en hebben dus de voortgang kunnen zien. Hoog opgegroeid onkruid weg, heel veel graven en mooie schuine kanten maken. Een verbinding maken tussen de al bestaande sloot en de vijver, gras zaaien en bordjes plaatsen met Tilos úzni, verboden te zwemmen. Nou loopt dat laatste niet zo'n vaart, als je het vraagt mag je er in.....Dit najaar schijnen de vissen er in te komen en volgend seizoen kan er gevist worden, onder het genot van een drankje, want een bufé schijnt er ook nog neergezet te worden......wij denken dat de knappe dochter van de buurman dit gaat runnen.
De kroeg die overleden is, werd de afgelopen maanden flink verbouwd. Nieuwe kozijnen, een leuke tuin met mooie trap en sinds kort is de pui met raam en deur vervangen door een garagedeur. Niet mooi om te zien, maar we hebben gehoord dat er een klein garagebedrijfje komt.
En dan is er József, die bij ons een extra slot op de deur heeft gemaakt. Hij is samen met zijn vader een huis in ons dorp geweldig aan het opknappen, we hebben al even binnengekeken en het ziet er prachtig uit. József is net een winkel begonnen in Bonyhad in verfbenodigdheden etc en deze winkel doet hij erbij, naast zijn werk als timmerman.
Aan het begin van het dorp is niet zo lang geleden een tweeling geboren. Daar in de buurt is een mevrouw zwanger en onze buurvrouw Rita is uitgerekend op 13 oktober. Ik zou wel een kraammand willen geven, maar aarzel nog een beetje met de kadootjes. Ik weet niet wat het wordt en men is hier nog iets traditioneler voor wat betreft meisjes- en jongensdingen. Ze weten zelf ook nog niet wat het wordt want dat wilden ze graag als verrassing houden, ondanks de vele echo's die er al geweest zijn. Echo's zijn hier standaardzorg, je hoeft er niet om te zeuren, zelfs niet als je heel jong bent en datzelfde geldt voor prenataal onderzoek.
Afgelopen jaar ging er maar 1 jongetje uit ons dorp voor het eerst naar de lagere school, maar over een paar jaar zullen dat er dus meer zijn.
Uiteraard is er gas, water en electra. Kabel TV, telefoon en goed functionerend internet.
En dan is er het dorpshuis. Het dorpshuis wordt van het winkeltje gescheiden door de Nagyvejkese bibliotheek en de openbare internetruimte waar 2 pc's staan. In het dorpshuis wordt gevierd, alles wat er maar gevierd kan worden. Vandaag was er falunap, dorpsfeest, of liever gezegd de falunap is nog steeds, maar ik ben niet meer op de falunap, P houdt onze eer aldaar hoog.
Nogmaals, leg je de normen van "thuis" aan, dan vind je dit een klungelig georganiseerd geheel. Er is een programma, dat wordt mooi uitgeprint op een kleurenprinter maar in plaats van het bij iedereen in de bus te gooien, wordt er 1 exemplaar op het dorpsprikbord tegenover het dorpshuis opgehangen. En warempel, dit blijkt afdoende, iedereen die het moet weten, weet het, ofwel door het zelf te lezen, ofwel door het te horen van anderen. En het scheelt weer wat bomen.....
De falunap begint 's middags om 2 uur en duurt bijna eeuwig, vorig jaar tot 02.30, dit jaar dus nog onbekend. De middag wordt gevuld met optredens, vanmiddag startte het dameskoor(tje) uit het dorp, daarna 2 volksdansgroepen en daarna een mooie show van een groep twintigers met zang en dans in het Hongaars en Engels. Tegen zessen gaan de grote ketels open, die al uren staan te pruttelen en die de inwoners de weg wijzen door de heerlijke geur van paprika, uien en tomaat. Deze ketels zijn door 8 dames gevuld, die vanaf vanmorgen 8 uur al bezig zijn met alle voorbereidingen.
Onze burgermeester Ferenc praat het geheel aan elkaar, doet hij zonder opsmuk en dus prima. Vorig jaar deed zijn dochter dat, maar die is nu studerend in het buitenland en mist dit feestje net.
Als de laatste hap genomen is, barst de man met de synthesizer pas goed los en wordt er gedanst, door iedereen, jong en oud, dik of dun, alleenstaand of met partner, maakt niet uit, het feest is voor iedereen.
Ik zat net nog even in de tuin met CF en kon op de achtergrond nog goed meeluisteren. Het zal daar nog wel een tijdje heel druk blijven.
Ik had vanaf mijn bank vanmiddag zicht op een setje, jongen en meisje. Ik had de jongen niet eens herkend, maar het was de zoon van Irena van het winkeltje. Ik heb daar ooit kennis mee gemaakt maar hij gaat natuurlijk ook naar school, dus in de tussentijd had ik hem niet van dichtbij gezien. Lange slungel, haar modern gekapt met zo'n lang sprietje in de nek. Hij stond hand in hand met een meisje, zeer wit geblondeerd en a-symmetrisch geknipt, een magnifieke push-up bh onder haar naveltruitje met spaghettibandjes, dat net de navel bedekte waardoor ik alleen maar kon gissen dat daar welzeker een piercing onderzat.
En toen wist ik het zeker. Dit dorp is klein en misschien wordt het nog wel kleiner. Maar klein is geen synoniem voor dood en krimpen is niet gelijk aan sterven. De mensen hier, inclusief de nieuwkomers, zullen er zeker voor zorgen dat Nagyvejke springlevend blijft! Biztos!
Heel, héél mooi en geschreven vanuit het hart.
Hans
Geplaatst door: Hanszio | 7-9-08 om 7:13
Soms Katinka zijn negatieve reacties heel goed. Je gaat nadenken, maak je kwaad, zet alles op een rij en tel je eigen zegeningen. Daarna zet je het op je blog en zie daar een prachtig mooi emotioneel maar in balans gebracht verhaal. Slechte raad kan soms heel positief werken.
Mip
Geplaatst door: mip | 8-9-08 om 8:44
heel mooi geschreven.
Het klinkt mij echt als muziek in mijn oren,dit is nou precies waarom ik het zo'n prachtig land vind.
Linda
Geplaatst door: linda | 19-11-09 om 7:37